บทที่ 39 บทที่ 37 มาร์ซา

ไอรดานั่งอยู่ร่วมโต๊ะกับบรรดานายใหญ่ทั้งหลายที่เป็นเพื่อนของชายคนรัก ซึ่งทุกคนอัธยาศัยดีมาก คอยไถ่ถามตลอดเพราะกลัวว่าเธอจะรู้สึกเหงา ตามจริงเธอก็ไม่ได้อยากจะออกมาสักเท่าไหร่ เนื่องจากว่ามาเฟียที่อยู่ในนี้บางคนเธอเคยไปล้วงความลับมาก่อน เกรงว่าพวกเขาจะจดจำใบหน้าได้ก็เท่านั้น

"เป็นอะไรหรือเปล่า หร...